Dyslexia Explained: What's It Like Being Dyslexic?

https://www.youtube.com/watch?v=IEpBujdee8M

ΔΥΣΛΕΞΙΑ-ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΝΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΤΕ

Δυσλεξία

 





                                                                    

Τι είναι και πώς να την αναγνωρίσετε

 

Ας ξεκινήσουμε με το τι ΔΕΝ είναι η δυσλεξία. Η δυσλεξία ΔΕΝ είναι ασθένεια και ΔΕΝ αντιμετωπίζεται με φάρμακα. Είναι μια ειδική μαθησιακή δυσκολία που αφορά την ανάγνωση και τη γραφή.  Τα άτομα με δυσλεξία δυσκολεύονται να διαβάσουν, κάνουν πολλά ορθογραφικά λάθη και δεν μπορούν να αποδώσουν τη σκέψη τους στο γραπτό λόγο. Οι δυσλεκτικοί έχουν φυσιολογική ή και ανώτερη νοημοσύνη.

Πιο αναλυτικά, το άτομο που έχει δυσλεξία δυσκολεύεται πολύ να διαβάσει ένα κείμενο. Μπορεί να κάνει αρκετά λεπτά για να διαβάσει μια σελίδα! Διαβάζει αργά, συλλαβιστά, συγχέει ή και παραλείπει γράμματα και συλλαβές, μπερδεύει τις λέξεις. Συνήθως δε θυμάται καλά τι διάβασε αφού οι δυσλεκτικοί παρουσιάζουν δυσκολία στην απομνημόνευση κειμένων και οδηγιών. Ξεχνάει τις ημέρες, αριθμούς, ονόματα κτλ. Δε μπορεί να βάλει γεγονότα σε σειρά και να τα θυμηθεί. Επίσης, δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί ή κάποιες φορές είναι υπερκινητικό.

Η διάγνωση στη δυσλεξία γίνεται όταν το παιδί έχει κατακτήσει το μηχανισμό της ανάγνωσης και της γραφής, δηλαδή περίπου στη δευτέρα δημοτικού. Νωρίτερα μιλάμε για πρώιμα σημάδια δυσλεξίας, όπως για παράδειγμα αν δυσκολεύεται να μάθει τραγουδάκια, δεν αναγνωρίζει τις λέξεις που ομοιοκαταληκτούν, δε θυμάται τα γράμματα, αριθμούς, τις μέρες της εβδομάδας. Για να γίνει σωστή διάγνωση της δυσλεξίας ΔΕΝ πρέπει να υπάρχει κάποιο αισθητηριακό έλλειμμα. Γι’ αυτό είναι καλό οι γονείς να κάνουν στο παιδί τους οφθαλμολογική εξέταση και ακουόγραμμα αν αντιληφθούν ότι δυσκολεύεται να αντιγράψει λέξεις από τον πίνακα ή εάν δεν ακούει κάποιες φορές τι του λένε.

Τα ιατροπαιδαγωγικά κέντρα και τα ΚΕΔΔΥ είναι οι επίσημοι κρατικοί φορείς που διαγιγνώσκουν τη δυσλεξία. Υπάρχουν κάποια σταθμισμένα και έγκυρα τεστ που κάνουν και οι ειδικοί θεραπευτές σε ιδιωτικά κέντρα.

Η παρέμβαση γίνεται από τον ειδικό παιδαγωγό, ο οποίος με εξατομικευμένα ειδικά προγράμματα αντιμετώπισης της δυσλεξίας βάζει συγκεκριμένους στόχους ανάλογα με τις ατομικές ανάγκες και ικανότητες του παιδιού. Εστιάζει στους τομείς που το παιδί παρουσιάζει τη δυσκολία δημιουργώντας τις κατάλληλες εκπαιδευτικές στρατηγικές. Η συνεργασία του ειδικού παιδαγωγού με τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς είναι απαραίτητη προκειμένου να υπάρχει μια κοινή γραμμή στην αντιμετώπισή της μαθησιακής δυσκολίας.

Δεν πρέπει να αμελήσουμε και την ψυχολογία του παιδιού που έχει κάποια μαθησιακή δυσκολία. Το παιδί αυτό έχει ανάγκη από το ενδιαφέρον μας και την ψυχολογική υποστήριξή μας. Είναι σημαντικό να μη χάσει την αυτοπεποιθησή του, να μην απομονωθεί κοινωνικά. Είναι ένα παιδί σαν όλα τα άλλα που χρειάζεται κατανόηση και αγάπη.

 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΠΟΥΦΑΛΗ ΕΥΤΥΧΙΑ
ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ-ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ
MEd δυσλεξία-μαθησιακές δυσκολίες

Υπεύθυνη του ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΥΣΛΕΞΙΑΣ

Λ.ΣΑΡΩΝΙΔΑΣ 28-30

ΤΗΛ. 2291080250, 6939153010

 

Πώς βλέπει τον κόσμο ένα άτομο με δυσλεξία;

΄΄Λίγο πριν την έκδοση της πρώτης του σειράς παιδικών βιβλίων, ο Παναγιώτης Νικολαϊδης, μοιράζεται μαζί μας την προσωπική του “δυσλεκτική” εμπειρία, μας φέρνει πιο κοντά στον μυστικό κόσμο ενός δυσλεκτικού παιδιού και μας βοηθά να καταλάβουμε πωςεκείνο σκέφτεται, βιώνει, αισθάνεται.
Ένας συγγραφικός λόγος που δεν παραπέμπει σε ιστορικό μαθησιακής δυσκολίας, μια πολύπλευρη προσωπικότητα, ένα αμάλγαμα λογικής αλλά και παιδικότητας, μας μεταφέρει όσα το παιδί μας θα ήθελε να γνωρίζουμε για το ίδιο.΄΄

Πώς βλέπει τον κόσμο ένα άτομο με δυσλεξία?

Είναι σαν να είσαι ένα τρισδιάστατο άτομο σε έναν μονοδιάστατο κόσμο!

Πότε άρχισες να αντιλαμβάνεσαι ότι σκέφτεσαι κάπως διαφορετικά?

Το είχα αντιληφθεί από μικρή ηλικία, επειδή απομονωνόμουν συχνά με τις σκέψεις μου. Όλοι οι άλλοι είχαν εξωστρέφεια. Εγώ είχα συχνή συστολή για διάφορα πράγματα. Εκεί που ένιωθα ο εαυτός μου ήταν κοντά στη φύση. Εκεί μπορούσα και χαλάρωνα, μάθαινα πράγματα μέσα από το βίωμα…ένιωθα ασφάλεια, ήμουν “σαν στο σπίτι μου”.

Πώς ήταν η σχολική ζωή?

Ήταν πραγματικά δύσκολη…όμως τα Σαββατοκύριακα ήταν υπέροχα!!!!Στην πραγματικότητα υπήρχε πολύ άγχος, φοβία και ντροπή, μιας και στις σχολικές υποχρεώσεις δεν μπορούσες εύκολα να ανταπεξέρχεσαι, όπως θα “έπρεπε”.

Η ώρα της ανάγνωσης.

Υπήρχε μεγάλη δυσκολία συγκέντρωσης στη διαδικασία της ανάγνωσης, διότι το μυαλό βρισκόταν στις αντιδράσεις των άλλων στα επερχόμενα λάθη. Όλο το κείμενο γινόταν ένα. Οι λέξεις δεν ξεχώριζαν μεταξύ τους. Απαιτούνταν μεγάλη προσπάθεια συγκέντρωσης στη γραμμή που διάβαζα, ενώ ταυτόχρονα κοιτούσα και τις παρακάτω για να είμαι προετοιμασμένος και να αποφύγω το λάθος. Το οποίο ήταν αναπόφευκτο.

Η ώρα της γραφής.

Ωραία ώρα, μοναχική, γιατί δεν ασχολούνταν κανείς μαζί σου. Όταν όμως έπαιρνες το κείμενο που έγραφες διορθωμένο πίσω, ήταν περισσότερα τα κόκκινα από τα μπλε που είχες γράψει! Ορθογραφία, σύνταξη, ο χρόνος που έτρεχε και δεν αρκούσε για να τελειώσεις…η πίεση ήταν μεγάλη.

Μαθηματικά.

Σε ότι γινόταν εξ΄αρχής κατανοητό, οι επιδόσεις ήταν παραπάνω από εξαιρετικές. Σε ό,τι δεν κατάφερνα να μάθω από την παράδοση και έπρεπε να το διαβάσω μόνος, τα πράγματα γίνονταν πιο περίπλοκα.

Γεωγραφία- Ιστορία.

Σχεδόν αδυνατούσα να θυμηθώ ονόματα και χρονολογίες. Δεν μπορούσα να βάλω σε χρονική σειρά τις ιστορικές περιόδους, τα αρχαία χρόνια, τα νεότερα, κλπ. Όλη η ιστορία μπερδευόταν. Αργότερα, όταν μόνος μου πια τα τακτοποίησα στο μυαλό μου, απέκτησα πολύ καλή ιστορική σκέψη και γνώση.

Εξωσχολικά βιβλία?

Διάβαζα Κόμιξ, Κλασικά Εικονογραφημένα κ.α. Ό,τι είχε εικόνες! Ξεκίνησα να διαβάζω συστηματικά βιβλία αφού τελείωσα το σχολείο. Έκτοτε, διαβάζω συνέχεια. Είναι κάτι που πια το απολαμβάνω πραγματικά.

Η σχέση με τους εκπαιδευτικούς?

Ήταν μια σχέση απόμακρη. Γινόταν μεγάλη προσπάθεια από μέρος μου να βρίσκομαι στο “απυρόβλητο “, να είμαι όσο το δυνατόν πιο αόρατος μέσα στην τάξη. Ήταν πιο ασφαλές.

Η σχέση με τους συνομηλίκους?

Με τους συνομηλίκους δεν ήταν πάντα εύκολη η επικοινωνία. Υπήρχε συχνά η αίσθηση ότι αλλιώς καταλάβαιναν εκείνοι κάποια πράγματα, αλλιώς εγώ. Για το λόγο αυτό δεν ήμουν χαλαρός μαζί τους και δεν αφηνόμουν εύκολα. Επειδή, βέβαια, δεν υπήρχε κοινός κώδικας επικοινωνίας συχνά υπήρχε χλευασμός και ήταν πολύ σκληρό. Δεν μπορούσες να κρυφτείς από αυτό.
Συνολικά υπήρχε εσωτερική σύγχυση. Μερικές φορές γινόμουν πολύ μικρός και άλλες φορές πολύ πιο μεγάλος από τους υπόλοιπους, στο μυαλό, τη σκέψη.

Πως σε αντιμετώπιζε το κοντινό περιβάλλον ?

Το ευρύτερο περιβάλλον έβλεπε σε μένα ένα παιδί μάλλον “χαζό”. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί θεωρούσαν ότι είμαι απλώς “τεμπέλης”. Έτσι ερμήνευαν την εικόνα μου. Πως γίνεται όμως, να αγαπήσει κανείς κάτι που δεν το μπορεί? Αντίθετα, είχα πολύ καλή ικανότητα να μαθαίνω από τα προφορικά, από ότι μπορεί να μου έλεγε κάποιος. Έτσι, ό,τι κατάφερνα να μάθω, το κατακτούσα πολύ καλά. Όμως δυστυχώς με τον τρόπο που γινόταν η παραδοσιακή εκπαιδευτική διαδικασία ήταν ανέφικτο. Σταδιακά άρχισα να καταλαβαίνω πως πρέπει να υπάρχει και άλλος τρόπος, με τον οποίο θα μπορούσα να μαθαίνω ευκολότερα.

Τι θα άλλαζες στην εκπαιδευτική διαδικασία ,αν είχες τη δυνατότητα?

Θα άλλαζα πολλά πράγματα. Θα ήθελα να αλλάξουν τα μαθήματα, να έχουν αρχή, μέση και τέλος. Να έχουν μια συνέχεια. Να μην είναι αόριστα. Οι εκπαιδευτικοί θα μπορούσαν να γίνουν παραστατικοί στη διδασκαλία τους. Να διδάσκουν μέσα από το παιχνίδι, μέσα από την καρδιά τους. Επίσης, θα άλλαζα τις σχολικές εγκαταστάσεις…εκτός από τσιμέντο και γήπεδα θα έβαζα κήπους, ζώα…βιωματική μάθηση. Αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα στην εκπαίδευση, μάλλον θα επεδίωκα να δημιουργηθεί ένα σχολείο μόνο για μαθητές με δυσλεξία! Μια ακαδημία, όπου θα φοιτούσαν δυσλεκτικά παιδιά και νομίζω ότι θα έκαναν θαύματα!! Πιστέψτε με, εκεί θα γίνονταν οι μεγαλύτερες ανακαλύψεις της ανθρωπότητας.

Πως αισθάνεται κάποιος όταν καταλαβαίνει στα ενήλικα του χρόνια πως έχει δυσλεξία?

Απόλυτα απελευθερωμένος. Γιατί μαθαίνεις ότι αυτό που συμβαίνει, δεν συμβαίνει μόνο σε σένα, αλλά ότι υπάρχουν κι άλλοι που σκέφτονται και μαθαίνουν με τον ίδιο τρόπο. Και φυσικά επιβεβαιώθηκα όταν κατάλαβα ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος να μαθαίνεις, να παίρνεις τη γνώση. Είχε πια πάρει μια μορφή όλο αυτό. Άνηκα σε ένα μέρος του κοινωνικού συνόλου. Εγώ αυτό το έμαθα μόλις τελείωσα το σχολείο. Αν βέβαια το αναγνώριζαν οι γονείς ή οι εκπαιδευτικοί έγκαιρα και είχαν κινηθεί ανάλογα, αν έκανα ειδικά μαθήματα, θα τα κατάφερνα σίγουρα πολύ ευκολότερα!

Πως ήταν η επαφή με το γραπτό λόγο και την ανάγνωση, κατά τη διάρκεια των σπουδών, κάτω από τέτοιες υψηλές απαιτήσεις και σε αυτή την ηλικία?

Αρχικά ήταν δύσκολα, όμως σταδιακά πήγαινε όλο και καλύτερα. Αν και μεγάλος πια ζήτησα βοήθεια από ειδικό για να βελτιώσω τη γραπτή σύνταξη και να μάθω να ταξινομώ τη σκέψη μου στο χαρτί. Και το αποτέλεσμα ήταν εκπληκτικό! Τόσο εκπληκτικό που έλαβα μια επιστολή από τη διδάσκουσα του Πανεπιστημίου, η οποία θεώρησε ότι η συγγραφή της εργασίας δεν ήταν δικό μου έργο και με επέπληξε για τις μεθόδους μου!!

Σήμερα σε ποιες εκφάνσεις της τη βιώνεις?

Αρχικά, ως ενήλικας είχα μεγάλη δυσκολία να οργανώσω το χρόνο μου, να είμαι συνεπής στα ραντεβού μου… Δεν είχα αυτό που λέμε «αίσθηση του χρόνου». Αυτό ήταν και η αφορμή να γίνει αντιληπτό από τους κοντινούς μου ότι κάτι συμβαίνει… Σταδιακά έχω βελτιώσει τις επιδόσεις μου. Επίσης, δεν είναι εύκολο να δώσω κατευθύνσεις σε κάποιον. Δεν ανακαλώ εύκολα ονόματα οδών, ηθοποιών, κλπ. Πρέπει να συνδυάσω κάτι με το κάθε όνομα για να μπορέσω να το θυμάμαι. Αντίθετα, είμαι πολύ καλός αριθμομνήμων. Μέχρι πρόσφατα δεν είχα τηλεφωνικό κατάλογο, ανακαλούσα τα νούμερα από μνήμης. Στη δουλειά μου ανακαλώ εκατοντάδες κωδικούς χωρίς ποτέ να κάνω λάθος! Σχετικά με την ανάγνωση και τη γραφή έχω ακόμη λίγο αργό ρυθμό. Για να κατανοήσω ένα γραπτό κείμενο χρειάζεται να είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος και να κάνω αρκετές αναγνώσεις. Η γραφή μου έχει βελτιωθεί πολύ εκφραστικά, αλλά η ορθογραφία δεν είναι πάντα αυτόματη. Συχνά, όταν χρειάζεται στη δουλειά να παρουσιάσω κάτι σε κοινό αντιμετωπίζω μια μικρή συστολή και ανασφάλεια.

Τι είναι τελικά η δυσλεξία?Μαθησιακή δυσκολία ή διαφορετικός τρόπος μάθησης?

Σαφέστατα και είναι ένας διαφορετικός τρόπος μάθησης. Ένας τρόπος μάθησης που προσεγγίζοντας τον, έστω και σε μεγαλύτερη ηλικία, απελευθερώνεται το μυαλό και η ψυχή.

Τι θα έλεγες σε ένα παιδί με δυσλεξία?

Θα του έλεγα ότι αν μπορέσει να μιλήσει τη γλώσσα των “μονοδιάστατων”, θα κάνει θαύματα!
Θα του έλεγα ακόμη πως όσο μεγαλώνει θα καταλαβαίνει πόσο τυχερός είναι…

Τι θα συμβούλευες ένα γονέα παιδιού με δυσλεξία?

Θα του έλεγα ότι οι νεράιδες δεν αγγίζουν όλα τα παιδιά με το μαγικό τους ραβδάκι. Όσα παιδιά αγγίζουν, αυτά γίνονται δυσλεκτικά!
Πρακτικά θα τους τόνιζα ότι είναι πολύ τυχεροί, γιατί δυσλεξία σημαίνει εξυπνάδα, πολλές φορές ανώτερη. Όμως για να γίνει κατανοητή και από τους άλλους χρειάζεται μια άλλη προσλαμβάνουσα, ένα μεταφραστικό μέσο, ένας ειδικός. Τέλος θα επεσήμανα ότι κανένα παιδί με δυσλεξία δεν είναι τεμπέλικο. “Είναι ένα ημίθεο πλάσμα που έπεσε από τον Όλυμπο σε μια πραγματικότητα απλή και πεζή!!!”

Σήμερα ποια είναι η σχέση σου με τη δυσλεξία?

Σήμερα είμαι “ερωτευμένος” με τη δυσλεξία, δε θα την άλλαζα με τίποτα. Θα έλεγα με βεβαιότητα πως είναι ότι καλύτερο μου έχει συμβεί. Και χαίρομαι ιδιαίτερα όταν παρευρίσκομαι με άλλους ενήλικες με δυσλεξία, γιατί μοιραζόμαστε το ίδιο συναίσθημα. Νομίζουμε ότι ο κόσμος μας ανήκει. Με στενοχωρεί που τα παιδιά δεν είναι σε θέση να το βιώσουν αυτό. Γι ‘αυτό και αυτό το διάστημα γράφω για τα παιδιά, για να τα κάνω να αγαπήσουν τον εαυτό τους και τη δυσλεξία τους.
Κάτι που θα αφορά μάλλον και μικρά αλλά και μεγάλα παιδιά!!

Αποφθέγματα ενήλικων δυσλεκτικών

Richard Branson – επιχειρηματίας, ιδρυτής των Virgin enterprises. “Σε ηλικία οκτώ ετών δεν μπορούσα ακόμα να διαβάσω. Σύντομα κατέληξαν να με κτυπούν μια-δυό φορές την εβδομάδα επειδή έκανα κακή εργασία ή επειδή μπέρδευα τις ημερομηνίες από τις μάχες.”
Tom Cruise – ηθοποιός. “η παιδική μου ηλικία ήταν εξαιρετικά μοναχική. Δεν είχα πολλούς φίλους. Ήμουν δυσλεκτικός και πολλά παιδιά με κορόιδευαν. Εκείνη η εμπειρία μ’ έκανε να κλειστώ στον εαυτό μου γιατί μαθαίνεις σιγά-σιγά να αποδέχεσαι σιωπηρά την κακομεταχείριση και τον εμπαιγμό”. “Έπρεπε να εκπαιδεύσω τον εαυτό μου να συγκεντρώνω την προσοχή μου. Έγινα πολύ οπτικός κι έμαθα πώς να δημιουργώ διανοητικές εικόνες προκειμένου να κατανοώ αυτά που διάβαζα.”
Albert Einstein. Μου είπε ότι οι δάσκαλοί του έλεγαν ότι .. ήταν διανοητικά αργός, ακοινώνητος, και “χαμένος” στα ανόητα όνειρά του..- Hans Α. Einstein, για τον πατέρα του.
Salma Hayek – ηθοποιός. Αγωνίζεται πάντα με την εκμάθηση των διαλόγων της. Χάνει το δρόμο ακόμη κι όταν πηγαίνει σε σημαντικές συνεδριάσεις στο Hollywood. “Είμαι πολύ άσχημα δυσλεκτική. Η ανάγνωση είναι ακόμα πολύ δύσκολη για μένα. Μερικές φορές όταν οδηγώ, ο εγκέφαλός μου μπερδεύει τις κατευθύνσεις.”
Πηγή:Υπερκινητικός δάσκαλος


http://www.ikidcenters.com/
Μαριάννα Καπίρη

ΔΥΣΛΕΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΡΕΠΤΙΣΜΟΣ-ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΒΕΛΤΙΩΣΗΣ-

Πόσες φορές έχει τύχει να μην μπορεί το παιδί σας να ξεχωρίσει το 3 από το ε ή το 9 από το 6;Συνήθως αυτά είναι κάποια από τα τυπικά χαρακτηριστικά της δυσλεξίας και ονομάζονται καθρεπτισμός… 

Μάλιστα πολλές φορές αγανακτούμε και <<σηκώνουμε τα χέρια ψηλά>>, έτσι δεν είναι; Ο λόγος που το παιδί ενδεχομένως συνεχίζει να μπερδεύεται είναι το γεγονός ότι δεν έχουμε ίσως χρησιμοποιήσει αρκετές,ή και κατάλληλες τεχνικές,προκειμένου να το βοηθήσουμε να απομνημονεύσει ευκολότερα! 

Η διαδικασία της απομνημόνευσης είναι μια διαδικασία,η οποία χρειάζεται ιδιαίτερες τεχνικές πολλές φορές,ιδίως όταν πρόκειται για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες! 

Έτσι λοιπόν θα δούμε κάποιες τεχνικές,πάνω στα δυο αυτά ενδεχομένως συχνότερα χαρακτηριστικά της δυσλεξίας, που θα μπορούσαν να καταστούν εξαιρετικοί αρωγοί για τη βελτίωση του καθρεπτισμού,ο οποίος μπερδεύει πολλές φορές τα παιδιά με δυσλεξία!

 

Στην περίπτωση που το παιδί μας ή ο μαθητής μας μπερδεύει το 3 με το ε θα μπορούσαμε με τη βοήθεια και πάλι των χρωμάτων και των εικόνων να τον βοηθήσουμε… Για παράδειγμα θα μπορούσαμε μαζί με το παιδί να κόψουμε από διάφορες λέξεις ευανάγνωστες στο εκάστοτε παιδί,από περιοδικά ή άλλα φυλλάδια,το γράμμα ε και στη συνέχεια να κάνουμε κολλάζ με όλα τα ε που μαζέψαμε πάνω σε ένα χαρτόνι,στο οποίο θα έχουμε ζωγραφίσει στη μέση το γράμμα ε…Έτσι γύρω γύρω από το μεσαίο ε θα μπορούμε να κολλήσουμε τα υπόλοιπα που έχει κόψει το παιδί ή ακόμα θα μπορούσαμε να το προτρέψουμε να φτιάξει μαζί μας μέσω του κολλάζ διάφορα σχέδια,τα οποία θα αποτελούνται από τα ε τα οποία έχει μαζέψει!Μπορούμε κάλλιστα να σχεδιάσουμε μέσω του κολλάζ μαζί του την πόλη των ε…Έτσι το παιδί με μεγαλύτερη όρεξη θα μπορεί να μάθει μέσα από το παιχνίδι!Επιπλέον θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε διάφορες εικόνες,οι οποίες ξεκινούν από το συγκεκριμένο γράμμα,όπως λόγου χάρη:ελέφαντας και αν το προτρέψουμε να κολλήσει πάνω στην εικόνα χαρτονάκια, πάνω στα οποία θα γράφουμε το γράμμα ε με έντονο χρώμα,το οποίο έχει διαλέξει το ίδιο,ώστε να το θυμάται…Στη συνέχεια κάνουμε το ίδιο με το 3…Παίρνουμε δηλαδή εικόνες από ε πάλι και αυτήν τη φορά έχουμε κόψει χαρτονάκια,πάνω στα οποία θα είναι με άλλο χρώμα σχεδιασμένο το 3 και να το βάλουμε στη διαδικασία να επιλέξει ποιο από τα δύο χαρτονάκια θα κολλάει κάθε φορά πάνω στην εκάστοτε εικόνα!Φυσικά από πριν θα έχουμε εξαντλήσει τη διαδικασία μόνο με το ε,ώστε να είμαστε σίγουροι ότι μπορεί να τα ξεμπερδέψει πιο εύκολα στη συνέχεια! Επίσης τα αντικείμενα μέσα στο σπίτι είναι αρκετές φορές χρήσιμα γι’αυτά τα παιδιά…Μπορεί να έχετε αντικείμενα που να ξεκινούν από ε…Βάλτε το παιδί σας να κολλήσει πάνω σε αυτά το αντίστοιχο γράμμα…Αυτές οι ασκήσεις βοηθούν την οπτική επαφή του παιδιού με το αντικείμενο,ώστε να καταφέρει μέσω αυτής να κάνει τη σύνδεση και με το γράμμα!

Ας πιάσουμε όμως και την περίπτωση που τα παιδιά μπερδεύουν το 9 με το 6… Σε αυτήν την περίπτωση θα μπορούσε να πει κανείς:<<Μα πώς θα τα μάθει τώρα που είναι και τα δυο αριθμοί;>> Ένας τρόπος θα μπορούσε να είναι λοιπόν ο εξής για ένα παιδί Δημοτικού… Πρώτα απ’όλα θα πρέπει να βεβαιωθούμε ότι δεν μπερδεύει τα αριστερό με το δεξί,γιατί είναι πολλά παιδιά με δυσλεξία που το κάνουν! Στη συνέχεια μπορούμε με δυο διαφορετικά χρώματα να ζωγραφίσουμε στο αριστερό χέρι του παιδιού από την έξω μεριά τον αριθμό 9 αρκετά ευδιάκριτο,ώστε να φαίνεται και στο δεξί τον αριθμό 6,με άλλο χρώμα και πάλι αρκετά ευδιάκριτο…Οι αριθμοί θα είναι ζωγραφισμένοι στο αντίστοιχο χέρι που προανέφερα,γιατί αργότερα θα προσπαθήσουμε να συνδέσουμε τα δυο χέρια με τους αριθμούς αυτούς…Έτσι λέμε πρώτα εμείς στο παιδί καθαρά, ότι στο αριστερό βάλαμε το 9,γιατί το δεΞί είναι το χέρι του έΞι…Θα προσπαθήσουμε δηλαδή να κάνουμε κατανοητό στο παιδί ότι το έΞι με το δεΞί έχουν και τα δυο Ξ μέσα,,οπότε θα είναι αυτό το χέρι του συγκεκριμένου αριθμού!Στη συνέχεια και αφού βεβαιωθούμε ότι το παιδί το κατάλαβε,θα του ζητήσουμε αφού κρύψει πίσω του τα χεράκια, να μας δείξει το χεράκι του 6 και κατά αντίστοιχο τρόπο του 9…Η σύνδεση ανάμεσα σε ήχους όπως είναι τα δύο Ξ,είναι επίσης αρκετά βοηθητικός παράγοντας για ένα παιδί που παρουσιάζει καθρεπτισμό! Μπορούμε ακόμα να το βάλουμε να κυκλώσει το 6 μέσα σε διάφορους αριθμούς και να υπογραμμίσει το 9 μέσα σε άλλους,ενώ στη συνέχεια είναι καλό να το βάλουμε στη διαδικασία να μας γράψει αριθμούς που θα περιλαμβάνουν το 6 και αντίστοιχα το 9(αυτό απευθύνεται και σε μεγαλύτερα παιδιά,τα οποία γνωρίζουν τους αριθμούς λίγο καλύτερα)

Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να χειριστούμε και τις υπόλοιπες περιπτώσεις καθρεπτισμών…Αρκεί να βάλουμε τη φαντασία μας να δουλέψει προς όφελος του παιδιού! Οι μαθησιακές δυσκολίες χρειάζονται πολύ μεγάλη υπομονή και επιμονή,γιατί δεν είναι δυνατόν ένας μαθητής που παρουσιάζει ενδεχομένως μαθησιακές δυσκολίες να βελτιωθεί από τη μια στιγμή στην άλλη! 

Εφαρμόζουμε λοιπόν τις κατάλληλες τεχνικές κυρίως μέσα από τρόπους που ευχαριστούν το παιδί και που θα διατηρήσουν αμείωτο το ενδιαφέρον του! Σας ευχαριστώ για ακόμα μια φόρα!

Επιμέλεια: Έλληνα Σεβαστή-Ειρήνη(Φιλόλογος με σπουδές στην ειδική αγωγή και τις μαθησιακές δυσκολίες)

http://nohmatikh.wordpress.com/

Δραστηριότητες για παιδιά με δυσλεξία για προγραφή στο νηπιαγωγείο.

DYSLEXIA: Is it a gift?

WHAT'S LIKE BEING DYSLEXIC?

What's i it like being Dylexic?

Είναι τα παιδιά με δυσλεξία «χαρισματικά»;

Γνωρίζετε ότι ο Αϊνστάιν, ο Τομ Κρούζ, ο ‘Εντισον, ο Τσώρτσιλ, οΧανς Κρίστιαν Άντερσεν, ηΑγκάθα Κρίστι και ο Λεονάρδο Ντα Βίντσι ήταν δυσλεκτικοί; Αυτοί οι ιδιαίτερα χαρισματικοί άνθρωποι είχαν δυσλεξία! Είναι όντως όλα τα παιδιά με δυσλεξία «χαρισματικά»; Η κυρία Σταθάκου Μαρένια, ειδική παιδαγωγός του κέντρου Ευμάθεια υποστηρίζει ότι « Στα παιδιά με δυσλεξία υπάρχει όλη η γκάμα παιδιών. Υπάρχουν παιδιά με φυσιολογική νοημοσύνη και παιδιά ιδιαίτερα έξυπνα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν ιδιαίτερα χαρισματικά παιδιά με δυσλεξία. Αυτό που συμβαίνει συχνά είναι η πιθανότητα να έχουμε ένα ευφυή πληθυσμό στα άτομα με δυσλεξία. Αλλά η δυσλεξία δεν εξισώνεται με ευφυΐα απαραίτητα»

Ο κύριος Αλεξάνδρου, διευθυντής του κέντρου Προσέγγιση δηλώνει ότι  « Η δυσλεξία είναι εγκεφαλική δυσλειτουργία. Οι περιοχές ικανοτήτων καλλιεργούνται περισσότερο. Προσδίδουμε στο παιδί με δυσλεξία ενσυναίσθηση (συναισθηματική κρίση), καλλιτεχνικές ροπές, εφευρετικότητες και ανεπτυγμένη μαθηματική σκέψη. Γι’ αυτό τα χαρακτηρίζουν «χαρισματικά». Απλά είναι οι περιοχές του εγκεφάλου που καλλιεργούν περισσότερο»

Δεν είναι όλοι οι δυσλεκτικοί «χαρισματικοί» αλλά έχουν κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που τους καθιστούν ξεχωριστούς όπως: Εξαιρετική ικανότητα και διαίσθηση στην επίλυση προβλημάτων, δημιουργικότητα, ικανότητα για παράλληλη και πολύπλευρη σκέψη, καινοτομικές ιδέες και σκέψεις.

Η δυσλεξία θεραπεύεται;

Η κυρία Ταμπακάκη Λιάνα, ψυχοπαιδαγωγός-ειδική παιδαγωγός του κέντρου Λογοδίκτυο επισημαίνει «Η δυσλεξία είναι κατάσταση, δεν είναι ασθένεια! Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για θεραπεία αλλά για σημαντική βελτίωση. Ας είμαστε αισιόδοξοι. Αν εξακριβωθούν πλήρως τα αίτια της δυσλεξίας μπορεί να υπάρξει κάποιου είδους θεραπεία» Η κυρία Σταθάκου Μαρένια, προσθέτει

«Μπορεί να έχουμε μια τόσο καλή αποκατάσταση που να φαίνεται σα θεραπεία. Πρέπει και στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση να γίνουν ειδικές τάξεις. Το δώρο της ανάγνωσης πρέπει να το έχουν όλοι. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για φάρμακο γιατί η δυσλεξία δεν είναι ασθένεια». Ο κύριος Αλεξάνδρου θεωρεί ότι

«Οι δυσλεξικοί μεγαλώνουν μια χαρά. Αρκεί να μην δημιουργήσουν κόμπλεξ. Να μην ματαιωθούν στην σχολική ηλικία. Μεγαλώνουν υπέροχα, αρκεί να μην τους έχει πιέσει το περιβάλλον»

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΠΡΟΣ ΓΟΝΕΙΣ

Ο κύριος Σταυρακάκης  υποστηρίζει ότι η αντιμετώπιση των μαθησιακών δυσκολιών πρέπει να γίνεται εγκαίρως και να περιλαμβάνει όλους τους τομείς της ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού. Συμβουλεύει τους γονείς να απευθύνονται στους ειδικούς επιστήμονες εγκαίρως για να προλάβουν την εμφάνιση μαθησιακών δυσκολιών, να αφήνουν τους ειδικούς να φτάνουν στους στόχους που έχουν ορίσει για το πρόγραμμα αποκατάστασης και να μην επαναπαύονται στα πρώτα σημάδια βελτίωσης που βλέπουν.

Πολλοί γονείς αναρωτιούνται πότε είναι η κατάλληλη ηλικία διάγνωσης της δυσλεξίας και σε ποιους φορείς πρέπει να απευθύνονται. Την απάντηση μας την έδωσε η κυρία Ταμπακάκη Λιάνα «Στο νηπιαγωγείο ένα παιδί μπορεί να δείξει κάποιες αδυναμίες, αλλά αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι θα εμφανίσει μαθησιακές δυσκολίες. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για διάγνωση, μπορούμε να έχουμε ενδείξεις. Στο δημοτικό η διάγνωση μπορεί να γίνει μετά τα Χριστούγεννα, αφού το παιδί έχει αφομοιώσει κάποιες γνώσεις. Όσο νωρίτερα απευθύνεται το παιδί στον ειδικό τόσο πιο εύκολη είναι η αποκατάσταση. Στα μεγαλύτερα παιδιά έχει χαθεί πολύτιμος χρόνος. Τότε μιλάμε για παγιωμένες καταστάσεις γι’ αυτό είναι δύσκολη η παρέμβαση και η αποκατάσταση. Δεν είναι αδύνατη απλά απαιτεί περισσότερο χρόνο και προσπάθεια από την πλευρά του ειδικού αλλά και του παιδιού» και συνεχίζει « Οι γονείς έρχονται στο κέντρο να πάρουν απαντήσεις. Έχουν μια αγωνία, είναι μπερδεμένοι, ξέρουν ότι πρόκειται για δυσκολία. Πρέπει να απευθύνονται στα  Κ.Δ.Α.Υ. και σε ιατροπαιδαγωγικά κέντρα της περιοχής τους για διάγνωση δυσλεξίας ή άλλων μαθησιακών δυσκολιών»

Επίσης, υπάρχει η Ελληνική Εταιρεία Δυσλεξίας όπου παρέχονται πληροφορίες για την δυσλεξία μέσω της ιστοσελίδας http://www.dyslexia.gr/  και  http://www.dys.gr/ . Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα η συχνότητα εμφάνισης της δυσλεξίας αγγίζει το 5%του μαθητικού πληθυσμού

Ο κύριος Αλεξάνδρου συμβουλεύει τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς αλλά και τους ειδικούς «Αποδεχθείτε την δυσκολία και δουλέψτε με την δυσκολία και όχι την δυσκολία»

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΜΠΟΥΦΑΛΗ ΕΥΤΥΧΙΑ
ΕΙΔΙΚΗ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ-ΨΥΧΟΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ
ειδικευμένη στις μαθησιακές δυσκολίες-δυσλεξία
              effie.boufali@yahoo.gr